Skip to main content

วารสาร

สังคมทอดทิ้งเด็กวัยแรกเกิด-๕ ปี มากที่สุด

1939 ครั้ง
ข้อมูลผู้เขียน
ผู้เขียน: 
ศูนย์ข้อมูลวิชาการ

สังคมทอดทิ้งเด็กวัยแรกเกิด-๔ ปี มากที่สุด 

ข้อมูลจาก รายงานสุขภาพคนไทย พ.ศ.๒๕๕๑  ชี้ให้เห็นว่าที่ผ่านมา เด็กเล็กวัย ๐-๔ ปี หรือ “เด็กปฐมวัย”ที่ด้อยโอกาสนั้นถูกมองข้ามยิ่งกว่าเด็กกลุ่มใดๆ

เห็นได้จาก การสำรวจสถานการณ์เด็กในประเทศไทย ปี ๒๕๔๘-๒๕๔๙ โดย สำนักงานสถิติแห่งชาติ พบว่า เด็กที่มีพ่อแม่ป่วยเรื้อรัง ซึ่งเป็นปัจจัยบั่นทอนโอกาสที่เด็กผู้นั้นจะได้รับการพัฒนาการด้านร่างกายและจิตใจอย่างเหมาะสมแก่วัย และมีความมั่นคงในชีวิตนั้น เป็นเด็กวัย ๐-๔  ปี มากกว่าเด็กวัย ๕-๙ ปี เสียอีกยิ่งไปกว่านั้น เมื่อการสำรวจครั้งนี้ทำการสาวลึกต่อไปถึงเรื่องความช่วยเหลือที่ให้กับเด็กกำพร้าและเด็กที่มีพ่อแม่ป่วยเรื้อรัง พบว่าการให้ความช่วยเหลือแก่เด็กเล็กมีสัดส่วนน้อยกว่าเด็กโตในทุกด้าน กล่าวคือ เด็กที่อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการเป็นเด็กกำพร้า จากการที่พ่อ แม่ หรือคนที่เลี้ยงดูป่วยด้วยโรคเรื้อรัง ที่อยู่ในวัย ๐-๔ ปี ได้รับความช่วยเหลือในด้านใดด้านหนึ่งเพียง ร้อยละ ๑๕ ขณะที่กลุ่มเด็กโตกว่าที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน ได้รับความช่วยเหลือ ร้อยละ ๒๖

ภาพที่ ๑ แสดงสัดส่วนและลักษณะการช่วยเหลือที่เด็กกลุ่มเสี่ยง วัย ๐-๔ ผล

            นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลที่ชี้ให้เห็นว่า เด็กปฐมวัยของเรายังมีปัญหาสุขภาพจากโรคเรื้อรังและโรคร้ายแรงอีกจำนวนมาก เช่น

  • ข้อมูลรายงานสถานการณ์เด็กกำพร้าและเด็กที่ได้รับผลกระทบจากเอชไอวี/เอดส์ ในประเทศไทย โดย ศิริกุล อิศรานุกรักษ์,๒๕๔๙ ชี้ว่ามีเกือบ หนึ่งในสาม ของ เด็กที่ติดเชื้อไอวี เป็นเด็กปฐมวัย อายุ ๐-๔ ปี
  •  ข้อมูลจากการสำรวจสถานการณ์เด็ก พ.ศ.๒๕๔๘-๒๕๔๙ ชี้ว่า สัดส่วนของเด็กพิการในกลุ่มปฐมวัยมีสูงพอๆ กับเด็กพิการในกลุ่มอายุอื่น

ภาพที่ ๒ แสดงสัดส่วนของเด็กพิการและลักษณะความพิการตามช่วงวัยต่างๆ

            เหล่านี้คือข้อมูลที่เป็นเสมือนกระจกที่สะท้อนให้เห็นสภาพความเป็นจริงที่กำลังเกิดขึ้นกับ สมาชิกรุ่นใหม่วัย ๐-๔ ปี ที่ยังรอการปกป้องและช่วยเหลืออย่างตรงจุดและเพียงพอจากสังคมของเรา

ที่มา: 
รายงานสุขภาพคนไทย พ.ศ.๒๕๕๑
AttachmentSize
sangkhmthdthingedkwayaerkekid-4pii_maakthiisud.doc5.99 MB

สื่อที่เกี่ยวข้อง

article
article
article